အိမ္ျပန္ခ်ိန္(၃)

ေၾသာ္…
အရိုးေပၚအေရတင္ ေသသပ္ဆံျဖဴ
ရိုးရွင္းတဲ့ ႏွလုံးသားေတြနဲ႔
အေ၀းေရာက္သားနဲ႔က်မ ျပန္လည္ကာ
ဆုံဆည္းခ်င္လွပါျပီးလို႔….ဘုရားစင္ရဲ႕ေရွ႕
အေမ ေန႔စဥ္ဆုေတာင္းေနတာ
သားသိပါတယ္အေမ။ 

အေမ…က်ေနာ္ဟာ
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကိုေတာင္ မသိေသးတဲ့
အေ၀းေရာက္သားမွမျဖစ္ေသးတာ
အေမ့ရဲ့ႏွလုံးသားနဲ႔ အနီးကပ္ဆုံးတေနရာမွာရွိေနခဲ့တဲ့
ခုလဲရိွေနဆဲ ေနာင္လဲရွိေနမယ့္
အေမ့ရဲ႕ အေ၀းေရာက္သားဟာ
လိုအင္ဆႏၵေတြျပည့္၀တဲ့တေန႕က်ရင္
အေမ့ရင္ခြင္ဆီ သားအဦးဆုံးတိုး၀င္မွာပါ။
ဒီအခ်ိန္မွာ အေ၀းေရာက္သားရဲ႕ေမြးေမေမ
ေနေကာင္းပါေစလို႕သာ ….
ဘုရားစင္ရဲ႕ေရွ႕မွာသား 
 ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ အေမ။ ။
                                           သာထြန္းမြန္

အိမ္ျပန္ခ်ိန္(၂)

သူငယ္ခ်င္း ….
ရြက္၀ါတို႕ေၾကြက်ျပီးတဲ့ေနာက္
ေဆာင္းႏွင္းပြင့္တို႕ေ၀လာျပီဆိုရင္
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲကႏွလုံးသားႏွစ္မႊာကေတာ့
လြတ္ေျမာက္ေရး…လြတ္ေျမာက္ေရးလို႕
ခုန္ခုန္လာတယ္။


သူငယ္ခ်င္း….
တခ်ိန္က (၃၁) ဒီဇင္ဘာေဆာင္းရက္တစ္ရက္ကို
မင္းမွတ္မိမွာပါ။
အထူးသျဖင့္…..နာဂ၀ံသေခ်ာင္းကေလးသိတယ္
မင္းရယ္ငါရယ္ တို႕တေတြဆုံဆည္းေနက်
လိုင္ဘရီေလးသိတယ္
သုံးပင္လိမ္ေအာင္သေျပအ၀ိုင္းေရွ့က
ဟသၤာေမာင္ႏွံ အသိဆုံးပါပဲ။
ငါတို႕တေတြအားလုံးရဲ႕ ရင္ခုန္သံက
လြတ္ေျမာက္ေရး လြတ္ေျမာက္ေရးပဲ မဟုတ္ပါလား။
သူငယ္ခ်င္း….ႏွလုံးရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ က်ယ္ေလာင္လာျပီ
လြတ္ေျမာက္ေရး လြတ္ေျမာက္ေရးတဲ့။
ေဆာင္းရဲရင္ ႏွင္းရဲရမယ္ဆိုေပမယ့္
ေဆာင္းမွာေ၀တဲ့ ေဆာင္းႏွင္းပန္းေလးေတြလို
အပူနဲ႕ေတြ႕စဥ္ခဏအလြယ္တကူ
အရည္မေပ်ာ္ပါေစနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း။ ။

အိမ္ျပန္ခ်ိန္

ငါ့ေလွ ငါထိုး
ပဲခူးေရာက္ေရာက္
ငယ္စဥ္တုန္းက မူလတန္းမွာ
ၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။
သမိုင္းစာအုပ္ထဲကေပါ့
သက္ဦးဆံပိုင္ မင္းညစ္ေတြေၾကာင့္
မွန္နန္းထင္းျဖစ္သြားတဲ့အေၾကာင္း
ငယ္စဥ္တုန္းအခါ အလယ္တန္းကတည္းက
ေလ့လာခဲ့ဖူးပါတယ္။
ငါသည္ မြန္ဂိုးလီးယားအႏြယ္
ငါသည္ စစ္တေကာင္းအႏြယ္တဲ့
၀ါဒအစြဲအမ်ိဳးသားေရးေတြနဲ႔
ဆိုရွယ္လစ္တျဖစ္လဲ...စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕အေၾကာင္း
ငယ္စဥ္အရြယ္ အထက္တန္းဘ၀မွာ
ေလ့လာမွတ္သားခဲ့ပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီသည္ ငါတို႔၏ဘ၀
ဒီမိုကေရစီသည္ ငါတို႔လူမ်ိဳး၏
လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းအျဖစ္....
၉၆ရဲ႔ ဒီဇင္ဘာ(၁၂)မွာ သူတို႔ေလးေတြနဲ႔အတူ
က်ေနာ္ လက္ေတြ႔ျပသခဲ့ပါတယ္။
ပန္းသတင္း ေလညွင္းေဆာင္ေပမဲ့
ေပါက္ပန္းတို႔ရဲ႕ ၀တ္ရည္ကိုတပ္မက္မိတဲ့
လိပ္ျပာေလးတေကာင္လို က်ေနာ္ဟာ
သင္းပ်ံ႕လွပတဲ့ပန္းတို႔ရဲ႕ ၀တ္ရည္ကို
ရွာေဖြေနဆဲပါပဲ။
ေၾသာ္…အိမ္ျပန္ခ်ိန္တဲ့လား
တံခါးေလးက ဟတ၀က္
ေလွကားေလးက မခုိင္လို႔ယိုင္ကာ
ဧည့္ခန္းရဲ႕မွန္ေလးတခ်ပ္က ကြဲေနမွေတာ့။ ။

သာထြန္းမြန္
　
　
　
　
　

　

ရာဇဝင္မ်ားရဲ႕သတို႔သမီး... ဧရာဝတီကို ခ်စ္ခဲ့သူ

Written by ေနထြန္းႏိုင္

Wednesday, 10 August 2011 05:48

ရာဇ၀င္ေဟာင္းရဲ့ သခ်ႋဳင္းရာ ရာဇ၀င္သစ္တို႔ ေမြးဖြားရာ ေရႊေရာင္ ေန႔သစ္မ်ား အတြက္ ရင္ခုန္သူတို႔ရဲ့ သီခ်င္းေတြ ပ်ိဳျမစ္ စိမ္းလန္းေရး အတြက္ ယံုၾကည္သူေတြ အသက္နဲ႔ ထုဆစ္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္မ်ား ဧရာ၀တီ . . . . ရာဇ၀င္မ်ားရဲ့ သတို႔သမီး ငါတို႔ရဲ့မိခင္ ဧရာ၀တီ . . . . ရာဇင္၀င္မ်ားရဲ့ သတို႔သမီး ငါတို႔ရဲ့ ၀ိညာဥ္ ဧရာ၀တီ . . . . ဧရာ၀တီႏႇင့္ ပတ္သက္၍ စာမ်ားစြာ ရႇိခဲ့ဖူးသည္။ ထိုစာမ်ားထဲ၌ ဆရာတိုက္စိုး၏ 'ဧရာ၀တီ'ကို ပထမဆံုး ဖတ္႐ႈခဲ့ရဖူးသည္။ 'ယဥ္ဧရာ ျဖဴျဖဴေဖြးရယ္က၊ ေတာင္ေဘးမႇာ ေခြကာလည္ေတာ့၊ ခရီးသည္ ဟိုအေကြ႕ကိုျဖင့္၊ ေက်ာ္၍သာ မျမင္ေသာ္လဲ့ ေမွ်ာ္၍သာ အထင္ျဖင့္လႇခဲ့ေပါ့။' ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ကဗ်ာျဖင့္ ဧရာ၀တီ စာမ်က္ႏႇာမ်ားကို ဆရာတိုက္စိုးက စတင္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ထပ္ ဖတ္ခဲ့ရသည္က ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၏ 'ျမစ္ဧရာေပၚ၀ယ္' ျဖစ္ပါသည္။ ဧရာ၀တီအေၾကာင္း ဖြဲ႕သီေသာ သီခ်င္းမ်ား၌ ခင္၀မ္း၏ ဧရာ၀တီက ကာလအတန္ၾကာ ျဖတ္သန္း စီးဆင္းခဲ့ဖူးသည္။ ယေန႔ထိတိုင္ စီးဆင္းေနဆဲ။ 'ေအးျမတဲ့ ေျမာက္ေလေၾကာင္းကိုဆန္ျပီး ပ်ံသန္းခဲ့တဲ့၊ ငႇက္ကေလးေတြ၊ အလင္းေရာင္ မရႇိမဲ့ ရႇိမဲ့၊ ခရီး ေ၀းကို ပ်ံသန္းခဲ့ရလို႔ ပင္ပန္းခဲ့ျပီလား၊ ခရီးေဖာ္ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ မိုးမခ်ဳပ္မီ အိမ္ကိုျပန္ခဲ့ျပီ၊ ဧရာ၀တီ၊ ဧရာ၀တီ၊ ဧရာ၀တီ'။ ၁၉၉၁ ခုႏႇစ္ အခ်ိန္။ ထူးအိမ္သင္၏ 'အတၲပံုေဆာင္ခဲမ်ား' အယ္လ္ဘမ္ ထြက္ရႇိလာခဲ့သည္။ 'အတၲပံုေဆာင္ခဲမ်ား' မႇာ ထူးအိမ္သင္ ကိုယ္တိုင္ အၾကိဳက္ဆံုးဟု ေျပာဆိုခဲ့သည့္ အယ္လ္ဘမ္ ျဖစ္သည္။ ထိုအယ္လ္ဘမ္၌ 'ရာဇ၀င္မ်ား၏ သတို႔သမီး' ပါလာခဲ့ျပီ။ ခင္၀မ္း၏ ဧရာ၀တီကဲ့သို႔ ခ်ဳိျမမႈႏႇင့္ အေဆြးဓာတ္ခံ ႏိုးထေအာင္ သယ္ေဆာင္မသြားခဲ့ေပ။ ထူးအိမ္သင္ ေနာက္ပိုင္း၌ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ကလည္း ဧရာ၀တီ အေၾကာင္း သီခ်င္းသီဆိုခဲ့သည္။ 'ဧရာ၀တီရယ္ စီးဆင္းပါ... ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကမ္းေျခထဲ ငါေလ အေရာက္သြားမလို႔၊ လမ္းျပလႇည့္ပါ'။ 'သက္ရႇိျမစ္' အမည္ျဖင့္ ေလးျဖဴကလည္း ဧရာ၀တီကို ဖြဲ႕ဆိုခဲ့ျပန္သည္။ မည္သည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရႇိေနသည္ျဖစ္ေစ ႏိုင္ငံႏႇင့္ လူမ်ိဳး၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအေပၚ တန္ဖိုးထားသည့္ စိတ္။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ား ထုထည္ႀကီးမားေနဆဲ ျဖစ္သည့္ မ်ိဳးဆက္၌ ထူးအိမ္သင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါသည္... လူတစ္ဦး၏ ယံုၾကည္ခ်က္ႏႇင့္ ခံယူခ်က္က ထိုသူ လုပ္ေဆာင္သမွ် အရာအားလံုး၌ ထင္ဟပ္မႈ ျဖစ္ေစပါသည္။ 'ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီး' ကို ေရးသားခ်ိန္၌ ထူးအိမ္သင္၏ အသက္မႇာ ၂၇ ႏႇစ္ အရြယ္ခန္႔သာ ရႇိေသးသည္။ ဧရာ၀တီ၏ သာမန္ဇာစ္ျမစ္ကို ေဖာ္က်ဴးခဲ့ျခင္း မဟုတ္။ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ႏႇင့္ ႏိုင္ငံအတြက္ ဂုဏ္ယူလိုစိတ္ ျပည့္ႏႇက္ေနေသာ လူငယ္တစ္ဦး၏ ႏႇလံုးသား စည္းခ်က္မ်ားကို ေတြ႕ရႇိခဲ့ပါရသည္။ ပုဂံသို႔ ေရာက္ရႇိခဲ့စဥ္ အခ်ိန္၊ ကန္ေတာ့ပလႅင္ ဘုရားထက္မႇ ဧရာ၀တီျမစ္ကို ၾကည့္ရင္း ထိုသီခ်င္းကို ထူးအိမ္သင္က ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ''ျမန္မာေတြ အဲဒီအခ်ိန္က တိုးတက္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ လက္႐ံုးရည္ေရာ၊ ႏႇလံုးရည္ေရာ ေရႇးျမန္မာၾကီးေတြ ဘယ္လိုဘယ္လို ခက္ထန္ၾကံ့ခိုင္တဲ့၊ အားေကာင္းတဲ့ ႏႇလံုးသားေတြနဲ႔ ဘယ္လိုေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ ႏႇလံုးသား၊ ဘယ္လိုသိမ္ေမြ႕တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ဧရာ၀တီျမစ္၀ႇမ္းနယ္မႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခုေခၚေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲမႇာ အရမ္းကို အံ့ၾသျပီး ေလးလည္းေလးစားမိတယ္။ ေရႇးျမန္မာၾကီးေတြအေပၚ အရမ္းကို ၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ထဲမႇာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေပၚလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ ေရႇ႕ဆက္သြားမယ့္ ဧရာ၀တီရဲ႕သမိုင္းမႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ ေရႇ႕ဘယ္လို ျဖစ္လာမလဲ ဆိုတာကို  စိတ္ထဲမႇာ ခင္းက်င္းၾကည့္တာေပါ့။  ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အိပ္မက္ေလးေတြကို ျပပြဲခင္းၾကည့္တဲ့သေဘာ၊ အေၾကာင္းအရာ ကေတာ့ အဲဒါပါပဲ'' ႐ုပ္ရႇင္ေတးကဗ်ာ မဂၢဇင္း၏ အင္တာဗ်ဴးေမးခြန္းကို ထိုကဲ့သို႔ပင္ ထူးအိမ္သင္က ေျဖၾကားခဲ့ဖူးသည္။ ပုဂံမႇ ျပန္ေရာက္ခဲ့ျပီးခ်ိန္မႇာပဲ 'ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႕သမီး' ကို ထူးအိမ္သင္က ေရးသားခဲ့သည္။ သံစဥ္ ျပီးသြားခ်ိန္၌ သီခ်င္းစာသားက တစ္ေၾကာင္းတည္းသာ ရရႇိေသးသည္။ 'ကြယ္လြန္ျပီးေသာ အိပ္မက္မ်ား'။ ထိုတစ္ေၾကာင္းတည္းကိုပင္ ညလံုး ေပါက္ ထိုင္ေရးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အိုေအစစ္ စတူဒီယို၌ မျပီးမခ်င္း ေရးသားခဲ့သည္။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လံုး ၿပီးသြားခ်ိန္တြင္ အခ်ိန္က တစ္လ ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ ကြယ္လြန္ျပီးေသာ အိပ္မက္မ်ား ထာ၀စဥ္ လဲေလ်ာင္း အိပ္စက္ရာ ဣေျႏၵၾကီးမားလြန္းတဲ့ ဒီေျမမႇာ တို႔ရဲ့ ေသြးေတြ ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔ စီးဆင္း သူဟာ ရာဇ၀င္မ်ားရဲ့ လွ်ိဳ႕၀ႇက္ခ်က္တို႔ သိမ္းဆည္းထား ဧရာ၀တီ . . . . ေရႊအတိျပီးေသာ ျမိဳ့ျပမ်ား အစဥ္အလာ ၾကီးမားခဲ့ၾကရာ ရာဇ၀င္ေဟာင္းရဲ့ အမႇတ္တရ ဒီေျမဟာ တို႔ရဲ့အမိေျမ ယဥ္ေက်းမႈရဲ့ ႏႇလံုးသား ရႇင္သန္ေစသူ တန္ခိုးရႇင္ အခမ္းနားဆံုးေသာ သက္ရႇိကဗ်ာ ဧရာ၀တီ . . . ထူးအိမ္သင္ အေၾကာင္း ေျပာမည္ ဆိုပါက ထူးအိမ္သင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ေခတ္ကို ေျပာရပါမည္။ မည္သည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရႇိေနသည္ျဖစ္ေစ ႏိုင္ငံႏႇင့္ လူမ်ိဳး၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအေပၚ တန္ဖိုးထားသည့္ စိတ္။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ား ထုထည္ႀကီးမားေနဆဲ ျဖစ္သည့္ မ်ိဳးဆက္၌ ထူးအိမ္သင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါသည္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို ေရႇ႕တန္း မတင္ေသာ မ်ိဳးဆက္။ လုပ္သင့္တာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ မ်ိဳးဆက္။ လုပ္ရပ္တိုင္း၌ အက်ဳိးအျမတ္ မည္မွ်ရမည္ကို မစဥ္းစားခဲ့ဘဲ လုပ္စရာ ရႇိသည္မ်ားကို ယံုၾကည္ရာ အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည့္ မ်ဳိးဆက္။ ထိုလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားက ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ တန္ဖိုးရႇိေသာ လုပ္ရပ္မ်ား ျဖစ္လာေစခဲ့ပါသည္။ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းမႈကို မစဥ္းစား၊ ယံုၾကည္ရာႏႇင့္ ယံုၾကည္ခ်က္ကို အခိုင္အမာထားျပီး ဘ၀ကို ေလွ်ာက္လႇမ္းခဲ့ၾကသူမ်ားတြင္ ထူးအိမ္သင္လည္း တစ္ဦး အပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထူးအိမ္သင္၏ ဘ၀ ျဖတ္သန္းမႈႏႇင့္ သီခ်င္းမ်ားအေၾကာင္း ေျပာမည္ဆိုပါက မ်ားစြာ ရႇိေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။ 'နာရီေပၚက မ်က္ရည္စက္မ်ား'၊ 'ေ၀းသြားတဲ့အခါ'၊ 'ညီေလးေရ'၊ 'နာရီရဲ႕သီခ်င္း'၊'သူငယ္ခ်င္းအတြက္'၊'သက္ၿငိမ္'၊ 'ဂ်ပ္ဆင္ထိပ္ကလရိပ္ျပာ'၊ 'ရင္ခုန္အခ်စ္'၊ 'ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕သတို႔သမီး'၊ 'အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး'၊ 'အေမ့အိမ္'၊ 'ဗင္းဆင့္ဗင္ဂိုးတမ္းခ်င္း'၊ 'ၿမိဳ႕ျပညမ်ားႏႇင့္ မဟာ၀ီရအိုဗုဒၶ'။ ထိုသီခ်င္းမ်ား အျပင္ အျခားေသာ သီခ်င္းမ်ားစြာက မႇတ္တိုင္မ်ား အျဖစ္ ရႇိေနခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏႇစ္တြင္ ထြက္ရႇိခဲ့ေသာ ထူးအိမ္သင္၏ ပထမဆံုး အယ္လ္ဘမ္။ 'နာရီေပၚမႇမ်က္ရည္စက္မ်ား'။ ထို အယ္လ္ဘမ္၌ အသက္ ၁၇ ေက်ာ္၊ ၁၈ ႏႇစ္အရြယ္ အခ်ိန္မ်ားက ေရးသားခဲ့ေသာ သီခ်င္းမ်ား ပါ၀င္ခဲ့သည္။ အယ္လ္ဘမ္ မထြက္မီက ပရိသတ္မ်ား အၾကား ပ်ံ႕ႏႇံ႔ေရာက္ရႇိေနသည့္ ထိုသီခ်င္းမ်ားက ထူးအိမ္သင္၏ သမိုင္း အစကို လႇေစခဲ့သည္။ သီခ်င္းစာသားမ်ား၏ အဓိပၸာယ္ ေလးနက္မႈႏႇင့္ ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ေသာ လူငယ္တစ္ဦး၏ ယံုၾကည္ခ်က္ႏႇင့္ စိတ္ဓာတ္ကို ေတြ႕ရႇိလိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ''နာရီေပၚမႇ မ်က္ရည္စက္မ်ား'' သီခ်င္းေခြသည္ စတီရီယို ဂီတသမိုင္းတြင္ အေရးႀကီးေသာ မႇတ္တိုင္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ အေရးႀကီးေသာ ပထမ မႇတ္တိုင္တစ္ခုမႇ ၁၉၇၅ ခုႏႇစ္က ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ စိုင္းခမ္းလိတ္ ေရးသားၿပီး စိုင္းထီးဆိုင္ သီဆိုခဲ့သည့္  ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ သီခ်င္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ The Wild Ones ေတးဂီတ အဖြဲ႕၏ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ေခတ္တစ္ေခတ္လို သက္၀င္ လႈပ္ရႇားေစခဲ့ေသာ အားထုတ္မႈႀကီး အၿပီး ဒုတိယေျမာက္ ေျပာင္းလဲမႈႀကီး တစ္ခုကုိ  ထူးအိမ္သင္က စတင္လိုက္ျပန္သည္။ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ေတးသီခ်င္းတို႔၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကို ေနာက္တစ္ဆင့္ ျမင့္တက္ေစခဲ့သည္။ ပံုသဏၭာန္ အပိုင္း၊ တင္ဆက္မႈအပိုင္း၊ ဒႆန အပိုင္း၊ ခံစားမႈရသေပးႏိုင္ပံု အထိ အစစ အရာရာ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ နာရီေပၚမႇ မ်က္ရည္စက္မ်ား ေနာက္ပိုင္း ဆက္ထြက္လာေသာ ေမႇာ္ဆရာအိပ္မက္၊ သက္ၿငိမ္၊ အတၲပံုေဆာင္ခဲမ်ား၊ အၾကင္နာအိပ္မက္ စသည့္ သီခ်င္းေခြမ်ားျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ လူငယ္ထု အေပၚ ၾသဇာ သက္ေရာက္ခဲ့သည္မႇာ အထင္အရႇားပင္ ျဖစ္သည္''ဟု ေတးေရး ေမာင္သစ္မင္းက ထိုသို႔ မႇတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးသည္။ မြန္စစ္သူၾကီး လဂြန္းအိမ္၏ အမည္မႇ 'အိမ္' ကိုယူျပီး ထူးအိမ္သင္ ျဖစ္လာသူ၊ ကြၽန္ေတာ္က ပ၀တၲိသား၊ ဇာတိက ပုသိမ္လို႔ ေျပာတတ္သူ၊ ျမိဳ႕မျငိမ္းလို ျဖစ္ခ်င္သူ၊ ေရႊဥေဒါင္းကို စြဲလန္းသူ၊ ကဗ်ာမ်ားကို ခ်စ္တတ္သူ၊ 'ထင္း႐ႈးပင္ရိပ္'ကို စြဲလန္းသူ၊ ထိုးျမဲလက္မႇတ္တိုင္း၌ 'ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္'ဟု ေရးသားတတ္သူ၊ ဧရာ၀တီကို ခ်စ္တတ္သူ။ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ အသက္ ၄၂ႏႇစ္ အရြယ္မႇာ ထူးအိမ္သင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ယခုႏႇစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္။ ထူးအိမ္သင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္မႇာ ခုႏႇစ္ႏႇစ္ရႇိခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ထူးအိမ္သင္၏ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္၊ ယံုၾကည္ရာႏႇင့္ သီခ်င္းမ်ားက ရႇင္သန္ေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

 

တစ္ခါက ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲ ေခါင္းေဆာင္သံုးဦးဟာ ရဟတ္ယာဥ္စီးျပီး ႏိုင္ငံအေျခအေနကို လွည့္လည္ခဲ့တယ္။

ပထမ အၾကီးအကဲ " တကယ္လို႔ အခုခ်ိန္မွာ ငါသာ ေငြတစ္ေထာင္တန္တစ္ရြက္ ပစ္ခ်လိုက္ရင္ ေကာက္ရတဲ့လူက အရမ္းေပ်ာ္မွာပဲ"

ဒုတိယ အၾကီးအကဲ " တကယ္လို႔ ငါသာ ၅၀၀တန္ႏွစ္ရြက္ ပစ္ခ်လိုက္ရင္ လူႏွစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရမယ္"

တတိယ အၾကီးအကဲ "တကယ္လို႔ ငါသာ ၁၀တန္ဆယ္ရြက္ ပစ္ခ်လိုက္ရင္ လူဆယ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရမယ္"

သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ေျပာေနတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့ ေလယာဥ္မႈးက အခုလို ေျပာလိုက္သတဲ့...

"အၾကီးအကဲတို႔ သံုးဦးလံုးသာ ခုန္ခ်လိုက္ရင္ ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ လူေတြအားလံုး ေပ်ာ္ၾကမွာပဲ" ဟူတည္း။

ျပည္တြင္းစစ္၏ အက်ိဳးဆက္သည္ အစိုးရတြင္သာ တာဝန္ရွိ

အစိုး​ရသစ္ သမၼတ ဦး​သိန္း​စိန္ က်မ္း​က်ိန္တဲ့​ေန့​မွာ နိုင္ငံကို ​ေပၚလစီမိန့္​ခြန္း​ေျပာသြား​စဉ္က အမ်ိဳး​သား​ျပန္လည္​ေပါင္း​စည္း​ေရး​ကို ထည့္​သြင္း​ေျပာဆိုခဲ့​ေပမယ့္​ ရွမ္း​ျပည္တပ္မ​ေတာ္ကို ဒီႏွစ္ မတ္လ ၁၃ ရက္မွာ ထိုး​စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္သလို ကခ်င္လြတ္လပ္​ေရး​တပ္မ​ေတာ္ကို အခုလ ၉ ရက္​ေန့​မွာ ထိုး​စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္လာတယ္လို့​ ဆိုပါတယ္။

ဒီလုပ္​ေဆာင္ခ်က္ဟာ အစိုး​ရသစ္က ​ေပၚလစီကို နႈတ္က ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ ​ေျပာ​ေန​ေပမယ့္​ လက္​ေတြ႕​မွာ နိုင္ငံ​ေရး​ျပႆနာကို နိုင္ငံ​ေရး​နည္း​အရ မ​ေျဖရွင္း​ဘဲ စစ္​ေရး​နည္း​နဲ့​ပဲ အၾကမ္း​ဖက္​ေျဖရွင္း​မယ္ဆိုတာကို လက္​ေတြ႕​ျပသ​ေနတာပဲလို့​ ​ေၾကညာခ်က္မွာ ​ေဖာ္ျပပါတယ္။

ႏိုင္ဟံသာ(မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး)ရဲ႕စကား

မင္းေဇယ်ာ (သို႔မဟုတ္) ခြပ္ေဒါင္း လဂြန္းအိမ္

စာေရးဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳ၏ “ႏွင္းေကသရာ ခ်စ္တဲ့ သူရဲေကာင္း” စာအုပ္ကို ဖတ္လုိက္ရ၏။ ဤတြင္ နဂိုရွိရင္းစြဲ စိတ္ႏွင့္ (စာေရးဆရာ၏ ဇာတ္လုိက္ႀကီး) လဂြန္းအိမ္ ကို ခိုက္သြားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေသခ်ာသည္မွာ ဇာတ္လုိက္ေက်ာ္ လဂြန္းအိမ္ ကို “ရာဇဓိရာဇ္ အေရးေတာ္ပံုက်မ္း” မွာကတည္းက က်ေနာ္ သိေနႀကိဳက္ေနခဲ့ပါၿပီ။

မြန္သူရဲေကာင္း “လဂြန္းအိမ္” ။

က်ေနာ္ ထပ္တူျပဳလ်င္ ႐ုိင္းေနမည္လား မသိ။ သို႔ေသာ္ ေခတ္သစ္ မြန္သူရဲေကာင္း “လဂြန္အိမ္” တေယာက္ကို က်ေနာ္ သိခဲ့၊ ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ ခဲ့ရသည္။ စိတ္မေကာင္းစရာမွာ ဥပေဒဟု (စစ္အစိုးရမ်ားမွ) ေခၚဆိုသတ္မွတ္ေသာ နရ သိမ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္ ျဖစ္ေနသည္။ ျပင္ပတြင္လည္း ၾကံဳဆံုခဲ့ဖူးေပးမယ့္ အရမ္းရင္းရင္းႏွီးႏွီးႀကီး မျဖစ္ခဲ့။ ၿပိဳင္ ဖက္မ်ားဟုေတာင္ ေျပာ၍ ရသည္။ ေထာင္ထဲက်မွ … သရက္အက်ဥ္းေထာင္ထဲက်မွ ..၊ ညီအကို ရဲေဘာ္ရဲဘက္၊ ရင္ ဘတ္တူ၊ ေက်ာခ်င္ကပ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

ဇာတ္အစကိုလွန္ရလ်င္ ဗမာျပည္၏ ကမာၻေက်ာ္ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီးတြင္ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေတြေၾကာင့္ “ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္” ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲ၍ ဖြဲ႔စည္းျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ တခုက ဗကသမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ တခု က “ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢ” ျဖစ္သည္။ ဗကသ တြင္ ယေန႔ကာလ နာမည္ႀကီး “ကိုမင္းကိုႏုိင္” “ကိုမိုးသီးဇြန္” တို႔ ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္း လႈပ္ရွားခဲ့သလို၊ မကသ တြင္ ကိုမင္းေဇယ်ာ၊ ကိုေဌးေအာင္ တုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ဖြဲ႔ စည္း လႈပ္ရွားခဲ့ၾကသည္။ ထိုကာလ “ေစာေမာင္ စစ္အစိုးရ” ေခါင္းစားခဲ့ရသည့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ခြပ္ေဒါင္းေခါင္း ေဆာင္မ်ား ျဖစ္သည္။

ေျပာရလ်င္ ထိုေခတ္ ထုိစဥ္က က်ေနာ္တို႔ အေခၚ (ဗ ႏွင့္ မ) လံုးဝမတည့္။ ႐ုိက္ေမာင္းပုတ္ေမာင္းေတြေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ သည္။ ထားေတာ့ …

ဗကသ ဥကၠ႒ မင္းကိုိႏုိင္၊ မကသ ဥကၠ႒ မင္းေဇယ်၊ ဒီလို နာမည္ခ်င္းပါ ခပ္ဆင္ဆင္ ၿပိဳင္ဖက္မ်ား၊ အားၿပိဳင္မႈမ်ား။ ၁၉၈၈ ကာလ စစ္အစိုးရ၏ ျပည္တြင္း “အေထြေထြ ဖိႏွိပ္မႈ” ဝင္ခ်ိန္၊ ဗ ေရာ မ ေတြပါ အဖမ္းဆီးခံရ၊ ေထာင္ေတြ (ႏွစ္ႀကီး) က်ကုန္တယ္။ ဗိုလ္ေနဝင္း စစ္အစုိးရေခတ္မွစ၍ ယေန႔ (သန္းေရႊ၊ ေမာင္ေအး) စစ္အစိုးရမ်ားေခတ္တုိင္ ဗမာျပည္ နရသိမ္အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသည္။ ပိုေကာင္းဖို႔မရွိ၊ ပိုဆိုးဖို႔သာ ရွိသည္။ တထပ္တည္း တပံုစံတည္း။

သူတို႔ကို ဆန္႔က်င္ အံတု ပုန္ကန္ေသာ လူငယ္ေက်ာင္းသား၊ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို အစဥ္အဆက္ ပက္ပက္စက္စက္ ဖိႏွိပ္ ရက္စက္ လည္မ်ဳိနင္းခဲ့သည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ဒါ က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႔။ နရသိမ္ေတြထဲမွာ ေႂကြခဲ့ရသည့္ ၾကယ္ ေပါင္းမနည္း။ ဤတြင္ အျပင္၌ ကြဲခဲ့ၾကေသာ ဗ မ်ား၊ မ မ်ား (လူငယ္ေက်ာင္းသားေတြခ်ည္းပဲမို႔) ရင္ခ်င္းအပ္၊ ေက်ာ ခ်င္းကပ္ ၾကရၿပီ။ ေထာင္တြင္း စစ္ေခြးမ်ားဒဏ္ကို ေသြးခ်င္းဆက္၍ ရင္ဆုိင္ရပ္ခံၾကရသည္။ ဤတြင္ ေခတ္သစ္ မြန္သူရဲေကာင္း “လဂြန္းအိမ္” ကိုေဇယ် (က်ေနာ့္အေခၚ) မင္းေဇယ် ကို ေသြးသံအလိမ္းလိမ္းၾကားထဲ ကၽြမ္းဝင္ခဲ့ပါ သည္။

တကယ့္ ေသြးသံ ရဲရဲ။

၁၉၉၀ စက္တင္ဘာ ၁၈၊ (က်ေနာ္တို႔ အေခၚ ဘလတ္ဒ္ စက္တင္ဘာ) အင္းစိန္ေထာင္တြင္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပုန္ကန္မႈ၊ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပပြဲတြင္ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္အပါအဝင္၊ ကိုမင္းေဇယ် အပါအ ဝင္ လူ ၂၀ ဦး သရက္ေထာင္သို႔ အေျပာင္းခံရသည္။ သူသည္ မြန္လူမ်ဳိးတဦး ျဖစ္သလို၊ က်ေနာ္ တင္စားထားသလို သူရဲေကာင္း လဂြန္းအိမ္ တေယာက္ျဖစ္သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ စစ္အစိုးရ၏ ၆၅ ႏွစ္ ေထာင္ခ်မႈကို (ဒုတိယအႀကိမ္) ခံစားေနရဆဲ ျဖစ္ သည္။ ကိုယ္ပိုင္မိသားစုေလး ရွိေနၿပီ ျဖစ္သည္။ သူ႔ဇနီး (ေက်ာင္းဆရာမ) အတြက္ က်ေနာ္ေတြး၍ စိတ္မေကာင္းဆဲ။ သို႔ေသာ္ ေသခ်ာသည္မွာ သူသည္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ခြပ္ေဒါင္းတေကာင္ ျဖစ္သလုိ မြန္တို႔၏ ရာဇဝင္ သူရဲ ေကာင္း “လဂြန္းအိမ္သစ္” ျဖစ္သျဖင့္ ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးေထာက္ေခါင္းငံု႔ ေသြးေၾကာင္ေနမယ့္သူ မျဖစ္ႏုိင္။ က်ေနာ္ (တဦးခ်င္းအရ) လံုးဝ ယံုၾကည္ေလးစားေနမည္ ျဖစ္ေပသည္။

                                            ကိုဆက္(ေန႕သစ္ေဆာင္းပါး၀၁၀၆၁၁)

ရာတနာ(သို႕မဟုတ္)မင္းေဇယ်ာ

ျပည္သူတို႕ရဲ႕

အဖိုးတန္ရာတနာ

ေရႊသိုက္ၾကားက..။

တပြင့္ေသာပတၱျမား

ထည္၀ါေတာက္ပ

နီရဲေနဆဲ။ ။

                                          သာထြန္းမြန္(ေကာင္း၀ါကဗ်ာ၂၅၀၅၀၈)